سجاد شاهرخی

کامران گنجی

درباره : رضا قاسمی (زاده ۱۳۲۸ اصفهان) نویسنده،آهنگساز و کارگردان تئاتر ایرانی است. رضا قاسمی در سال ۱۳۲۸ در اصفهان به دنیا آمد. اولین اثر او نمایشنامه کسوف بود که در ۱۸ سالگی نوشت و دو سال بعد در دانشگاه تهران به روی صحنه برد. در سال ۱۳۵۵ جایزه اول «تلویزیون ملی ایران» برای بهترین نمایشنامه به اثر او چو ...

ـ چرا رنجم می دهی؟ ـ چون دوستت دارم. ـ نه دوستم نداری. وقتی کسی را دوست داریم، خوشیش را می خواهیم نه رنجش را. ـ وقتی کسی را دوست داریم، تنها یک چیز را می خواهیم، عشق را، حتی به قیمت رنج. ـ پس، تو به عمد مرا رنج می دهی؟ ـ بله، برای این که از عشقت مطمئن بشوم. در فلسفه ی بارون جایی برای اینگونه استدلال ها نبود. ـ رنج یک چیز منفی است. ـ باید همیشه با رنج و درد مبارزه کرد. ـ هیچ چیز جلودار عشق نیست. ـ چیزهایی هست که من هرگز نیم توانم بپذیرم. *از متن کتاب *
این‌همه آدم در دنیا دارند نباتی زندگی می‌کنند. بیدار می‌شوند و می‌خورند و می‌دوند و می‌خوابند. همین. مگر به کجای دنیا برخورده؟ بابا گفت جوری زندگی کن که بعد از تو آدم‌ها تو را یادشان بیاید. تئاتر نونهالان گیلان اول شده بودم. بابا ماشین آقاجان را گرفته بود و مرا آورده بود خانه. لباس شیطان را از تنم درنیاورده بودم هنوز. شنل و شاخ و دمی که مامان درست کرده بود نمی‌گذاشت درست راه بروم. بابا برایم یک عروسک جایزه خریده بود. کله‌ی عروسک را کنده بودم. داشتم چشمش را از گردنش می‌آوردم بیرون. می‌خواستم بفهمم چرا وقتی می‌خوابانمش چشم‌هایش بسته می‌شود. بابا عروسک را گرفت و گذاشت کنار. مرا نشاند روبه‌روی خودش. گفت من کسی نشدم، اما تو و رامین باید بشوید. یادت می‌ماند؟ گفتم آره بابا، یادم می‌ماند. فردایش رفت و دیگر نیامد. چی از بابا به من رسید غیر از این حرف و چشم‌های سبزش؟ نیامد که ببیند حرفش زندگی مرا خراب کرده. خودش کسی نشد، من چرا باید می‌شدم؟ از متن کتاب
""جورج و لنی دو کارگر ساده هستند که تنها تفاوتشان با کارگران دیگر زمانه ی خود این است که یکدیگر را دارند. دوستی ای که در جهان منفعت طلب آن زمان به نظر استثنایی می نماید.« حکایت ما یه جور دیگه ست. ما آینده داریم. یکی رو داریم که باهاش حرف بزنیم. دوستمون داشته باشه...» جورج، قهرمان اصلی داستان، مردی است ریزنقش و چابک. در مقابل، لنی که سرچشمه ی کشمکشهای داستان است مردی است دست و پا چلفتی، عظیم الجثه و از نظر ذهنی عقب افتاده. مهربانی بیش از حد لنی و از طرفی حماقت و بی احتیاطی های او باعث می شود که مخاطب نسبت به او احساس ترحم کند. رؤیایی که هم چون زنجیر این دو را به هم مربوط می کند داشتن زمینی است که به خود آنها تعلق داشته باشد. این همان رؤیای کارگر آمریکایی استثمار شده است.""
محور اصلی جلد دوم ، مواجهه آمریکایی‌هاست با موضوعات و مضامینی که قصد ندارند با آن مواجه شوند و از قبول آن تن می‌زنند. «آمریکا هراسی از انتقاد ندارد، به ویژه اگر خویش بر خویشتن خرده بگیرد...آنچه جامعه آمریکایی بیش از حد بدان نیاز دارد در ابتدا، شمارش اشتباهات و خطاهای مرتکب شده در تاریخ کوتاه خود است». موضوع این است که هالیوود می‌کوشد جامعه آمریکا را واکسینه کند پس ابایی ندارد به نمایش کنترل‌شده‌ی چیزهایی بپردازد که مردم آمریکا را می‌ترساند،
سیوتا با تقسیم‌بندی درون‌مایه‌های اصلی و تکرار شونده، و ریزکردن آن‌ها به‌اجزای متشکله‌ی آن‌ها به‌جزئی‌ترین موضوعاتی رسیده که یک فیلمِ هالیوودی تمام عیار را می‌سازد. و تک‌تک این درون‌مایه‌ها را به‌مثال‌هایی فراوانی از سینمای کلاسیک زینت بخشیده.

بهزاد حسینی

انور سروش نیا

به اندام
سعید پورندی
به اندام
مجید بغیاری
مای بوک
ریچارد برانسون

بیشتر ببینید